خبرهاصفحه اصلی

استارهای نفروش؛ سالنها تاریکند، گیشه ها خلوت!

زمانی بازیگران به عنوان مهم ترین عامل فروش یک فیلم در نظر مخاطبان سینما بودند و فیلمسازان نیز با استفاده از شهرت و محبوبیت بازیگران تلاش در جذب مخاطب به سینما بودند. تعداد سالن های سینما کمتر بود ولی باز با این حال فیلم های سینمایی مخاطبان خاص خود را داشتند.
امروزه با گسترش سالن های سینما و بهبود وضعیت اکران و تبلیغات گسترده برخی از فیلم ها همچنان در گیشه مهجور می مانند و این در حالی است که این فیلم ها بازیگران سرشناس و محبوبی هم دارند. شاید بتوان گفت دیگر زمان آن گذشته است که بازیگران ضمانتی برای فروش و جذب مخاطب برای یک فیلم باشند و در این میان نقش سایر عوامل نظیر ژانر، محتوای فیلم و فیلمنامه، داشتن سرگروه و تعداد سالن های سینما، زمان اکران و… نقش پررنگ تری پیدا می کند.
در شماره پیشین این گزارش با برخی از سینماگران در خصوص علت عدم فروش فیلم ها با وجود حضور بازیگران سرشناس گفت و گو کردیم. سیامک شایقی، کارگردان فیلم سینمایی «ماه در جنگل» با وجود اینکه با این موضوع چندان موافق نبود معتقد است که در حال حاضر بازیگرانی همچون نوید محمدزاده، موجب جذب تماشاگر به سیسنما می شوند، همچنین تنها عنوان رامبد جوان و مهران مدیری برای مخاطب کافیست تا به سالن سینما بیاید. ولی با این حال حضور بازیگران سرشناس در فیلم ها را موجب جاذبه اولیه است و در وهله دوم موضوع و محتوای خود فیلم است که در جذب مخاطب موثر است. دانیال عبادی، بازیگر فیلم سینمایی «دو عروس» نیز معتقد است سلیقه مخاطب در هر دهه تغییر می کند و دیگر نمی توان به صورت تک بعدی یک عامل را برای فروش فیلم ها موثر دانست.
کوروش تهامی، نیز بر این عقیده است که امروزه موضوعات فیلم ها دیگر کهنه شده و فیلمسازان درگیر موضوعاتی می شوند که در شأن خود آنها و سینما نیست، به هر حال فیلمسازان باید در پرداختن به موضوع خلاقیت داشته باشند و تا جذب مخاطب کنند چون دیگر تماشاگران به خاطر یک بازیگر به سینما نمی روند. در بخش پایانی این گزارش با برخی دیگر از سینماگران گفت و گو کردیم که در ادامه می خوانید.
ستاره اسکندری:
هر فیلمی که می فروشد فیلم خوبی نیست

ستاره اسکندری، بازیگر فیلم سینمایی «دریاچه ماهی» در خصوص علت عدم فروش برخی از فیلم هایی که بازیگران محبوب و چهره دارند، بهبانی فیلم گفت: به نظر من مجموعه ای از عوامل به فروش یک فیلم بستگی دارد از جمله تعداد سالن های نمایش، زمان اکران، موضوع خود فیلم و … همچنین در حال حاضر می توان گفت لزوما هر فیلمی که می فروشد فیلم خوبی نیست. به نظرم نیازمندی مردم به یک طیف فیلم هایی است که بار طنز دارد و یا بنا به هر دلیلی – از جمله اتفاقات جهانی که برای آن فیلم می افتد – معروف می شود و یا مجموعه آدم های خاصی که با یک موجی تبدیل به بازیگران مورد پسند مردم می شوند هر چند من معتقدم در حال حاضر بازیگری نداریم که به واسطه آن یک فیلم فروش کند. شاید موضوع کمدی یک فیلم تاثیرگذار باشد.
وی افزود: منظورم از فیلم های طنز، هر فیلم طنزی نیست. مجموعه ای از شرایط باعث استقبال از یک فیلم طنز می شود. در حال حاضر تلاش بر این است که ارزش گذاری فیلم ها در آمار فروششان باشد و من به شدت با این نگاه، مشکل دارم و معتقدم این گونه، غلبه اقتصاد را بر اندیشه نهادینه می کنیم، چه در سینما و چه تئاتر فرقی نمی کند. در حال حاضر تنها آمار مهم است ونه کیفیت.
این بازیگر اضافه کرد: برای من عجیب است که چرا رسانه ها در این موضوع پافشاری می کنند. چند وقت پیش شاهد یک برنامه تلویزیونی بودم که با تحقیر یک سری موقعیت های بازیگری، دستمزدهای بازیگران را به چالش می کشیدند و از عبارت زشت «بفروش نیستند» استفاده می کردند. فروختن دلیل بر ارزش نیست. نباید به نهادینه شدن این تفکر کمک کرد. نکات دیگری از جمله زمان اکران، تبلیغات نامناسب و تعداد سالن های سینما که در اختیار یک فیلم قرار می گیرد و مدتی که یک فیلم توان فروش دارد مهم است. به دلیل اینکه همه این عوامل در قالب ارتباط و سلیقه اتفاق می افتد و عدل بالسویه ای وجود ندارد، همه این عوامل می توانند موثر باشند.
داود موثقی:
سوژه و داستان‏گویی درست باعث فروش فیلم می‏شوند

داود موثقی، نویسنده و کارگردان، در خصوص علت عدم فروش برخی از فیلم هایی که بازیگران محبوب و چهره دارند، به بانی فیلم گفت: این موضوع به خاطر این است که اکران فیلم ها دست سالن داران است. در گذشته وزارت ارشاد تشکیلاتی به نام کمیسیون اکران داشت. در آن زمان ۹۰ فیلم در سال ساخته می شد ولی به این شکل فیلمسوزی اتفاق نمی افتاد. در حال حاضر آن کمیسیون تعطیل شده و اکران فیلم ها دست صاحبان سینماست.
وی افزود: صاحبان سینما چند فرمول دارند، یکی اینکه بازیگران یک فیلم گلزار، امین حیایی، رضا عطاران، رضا شفیعی جم و … باشد. فرمول بعدی فیلم هایی که رضا کیانیان و پرویز پرستویی و… در آنها حضور داشته باشند. در این صورت سالن داران نسبت به اکران فیلم رغبت نشان می دهند و حتما آن فیلم را اکران می کنند. غیر از این فیلم های دیگر را اکران نمی کنند، اگر هم اکران کنند در زمان مناسب اکران نمی کنند و فیلم ها در چرخه ای می افتند که باید با زحمت اکران شوند و در فضا و زمان و مکان نامناسب اکران می شود. به خاطر همین سرمایه ها به سمت این گونه فیلم ها جهت پیدا کرده اند، در این بین فیلم هایی که ارزش فرهنگی دارند منفعل شده اند، با شکست در گیشه مواجه می شوند یا در زمان خوب اکران نمی شوند.
کارگردان فیلم سینمایی «خواستگار محترم» با اشاره به اینکه در اکثر فیلم ها از چند چهره تکراری استفاده می شود، عنوان کرد: در سال حدود ۱۰۰ یا ۱۲۰ فیلم ساخته می شود و کسانی که به مفهوم سوپراستاری می توانند متضمن فروش فیلم شوند، سه یا چهار نفر بیشتر نیستند. حال این ۱۲۰ فیلم می خواهند از آن سه چهار نفر استفاده کنند. این موضوع از نظر اقتصادی سینما را بیمار کرده است. سیستم نامحدودی فراهم کرده که سینما را از آن مفهوم زیبایی شناسانه اش خارج کرده است، مفهوم زیبایی آن چیزی است که آدم را به اعجاب وادارد ولی ما همواره شاهد ترکیب ها و موضوعات یکسان هستیم. وقتی بازیگران یکسان دائما در سردر سینماها هستند با مفهوم زیبایی شناسی تضاد دارد.
وی ادامه داد: به نظر من پارامترهای فروش فیلم در ایران اصلا به بازیگر بستگی ندارد. چون گلزار و رادان فیلم هایی بازی کرده اند که نفروخته است. ممکن است فیلم ها با کارناوالی از بازیگران همراه بوده باشند که فروش نکرده اند. اگر آن فیلم هایی که خوب فروش کرده اند به خوبی ارزیابی شوند می بینیم که سوژه و داستان آنقدر خوب بوده که اگر مثلا عطاران یا گلزار هم در آن بازی نمی کرد فیلم فروش می کرد. در حال حاضر سوژه و داستان گویی درست است که باعث فروش فیلم می شوند. این دو مورد قوی ترین عناصری هستند که در فروش اثر می گذارند. بنابراین فکر می کنم اگر همکاران ما این شهامت را داشته باشند به سمت بازیگرانی بروند که چندان مشهور نیستند ولی توانایی بازی دارند این سد به راحتی شکسته می شود.
کارگردان فیلم سینمایی «کلید ازدواج» ادامه داد: تخصصی ترین کار در سینما فیلمنامه نویسی است. وقتی در جشنواره ها و یا در جشن خانه سینما به عنوان داور کارنامه یک سال سینما را مرور می کنیم می بینیم که ۹۰ درصد آثار از لحاظ قواعد و اصول درام نویسی از ناحیه فیلمنامه مشکل دارند. این فقر به صورت عجیبی در سینما حس می شود. از آن گذشته یک پارامتر دیگر هم وجود دارد و آن تماشاگر خوب است. می گویند تماشاگر خوب سینمای خوب را به وجود می آورد. به اعتقاد من تمام ارکان آموزشی و تربیتی مثل تلویزیون آموزش پرورش و… باید کمک کنند که فرهنگ و بینش تماشاگر در مملکت ما ارتقا پیدا کند و دیگر فیلم های دم دستی مورد تماشاگر قرار نگیرد. آن زمان برای تامین نظر چنین تماشاگری باید فیلم را در حد هوشمندانه ای قوی ساخت.
موثقی درباره فروش فیلم «دو عروس» نیز یادآور شد: حقیقتا ماجرا از این قرار بود که «دو عروس» به قصد نمایش در سینما ساخته نشده بود. درست است که پروانه سینمایی داشت ولی آن را سفارش گرفته بودیم، قصدمان ارائه در نمایش خانگی بود و به عنوان یک تله فیلم با همه قرارداد بسته شد. ولی ناگهان تهیه کننده تغییر رأی داد و با توجه به اینکه این موضوع مورد توافقمان نبود آن فیلم را در سینماها ارائه دادند. بنابراین من آن فیلم را جزو کارنامه سینمایی خودم نمی دانم. چون اگر از ابتدا می دانستم که هدف، نمایش در سینماست از نظر درام نویسی و درام پردازی قطعا تفاوت می کرد. مدیوم سینما با تلویزیون تفاوت می کند و قطعا شرایط و کست و همه چیز تغییر می کرد. حقیقتا من هم غافلگیر شدم، از همان ابتدا مخالف این موضوع بودم و می دانستم در سینما جواب نمی دهد. متاسفانه دوستان حرف مرا گوش نکردند.
رحمان سیفی آزاد:
فیلم‏هایی که مورد توجه تماشاگر فعلی سینما نیست مهجور واقع می‏شوند

رحمان سیفی آزاد در خصوص علت عدم فروش برخی از فیلم هایی که بازیگران محبوب و چهره دارند، به بانی فیلم گفت: به نظر من ما برای ژانرهای مختلف فیلم هایمان نتوانستیم مخاطب را پرورش داده و آنها را به سینما بکشانیم. از طرفی هم در امکانات سخت افزاری به شدت کمبود داریم. سالن های سینمای ما بسیار کم هستند و جز چند پردیسی که اخیرا در شهرهای بزرگ ساخته شده سالن های مناسب نداریم. طبق آماری که خود سازمان سینمایی ارائه داده بسیاری از شهرها فاقد سینما هستند. همچنین سینما نیز به عنوان کالای تفریحی و فرهنگی در سبد مصرفی خانوار قرار نگرفته است. برای همین خود بخود قشری از فیلم هایی که مورد توجه و ذائقه تماشاگر فعلی نیست، با تمام مختصاتی که دارند می توانند مهجور واقع شوند.
وی افزود: چاره ای جز این نیست که ظرفیت های مختلف را به کار بگیریم و حرکت جمعی از سوی دستگاه های فرهنگی- و نه سلیقه های فرهنگی- کشور صورت بگیرد. متأسفانه خود سلیقه های فرهنگی هم یک سری از فیلم ها را با حمایت های خاص به نقطه ای از فروش می رسانند که فروش کامل و درستی نیست، یک فروش گلخانه ای است. گمان می کنم همه این فیلم ها می توانند مخاطبین خود را داشته باشند ولی آیا این مخاطبان مطلع می شوند و امکان دیدن همه فیلم ها برایشان مهیا می شود؟ این ها سوالاتی است که پاسخ داده نشده است.
کارگردان فیلم سینمایی «ماجان» با اشاره ورود سازمان سینمایی در حل این مسائل، عنوان کرد: برای این مسئله سازمان سینمایی باید برنامه جامعی مهیا کند و آن برنامه جامع بتواند همه چیز را پوشش دهد. از نهضت سینما سازی و سالن سازی در کل کشور- حتی شهرهای کوچک- گرفته تا بحث تبلیغات وسیع که باید از طریق تلویزیون و بیلبوردهای شهرداری صورت بگیرد. همچنین یک سری برنامه های جنبی باید وجود داشته باشد که مخاطبین مختلف بتوانند از برنامه های سینما مطلع شوند و امکان دیدن فیلم ها برایشان مهیا شود. در غیر این صورت باید بپذیریم که سینما بر اساس سلیقه یک قشر سینماروی فعلی خودش را تنظیم می کند. چون چرخ اقتصاد سینماهای موجود باید بچرخد. نکته دیگر این است که آیا باید به حوزه فرهنگ نگاه اقتصادی داشت یا هر کشوری مثل کشور ما که دارای حاکمیت فرهنگی است، نگاه ایدئولوژیک و فرهنگی دارد؟ صرفا نمی توان به سینما از جنبه اقتصادی آن نگاه کرد ولی باید برای اقتصاد سینما هم فکری کرد. این نیاز به کار جامع کارشناسی دارد.
سیفی آزاد ادامه داد: دلایل زیادی وجود دارد که همه فیلم ها دیده نمی شوند و یا کمتر مورد اقبال قرار می گیرند. برخی از فیلم ها مورد اقبال قشری از سینماروها که در سلیقه شان حق انتخاب دارند، قرار می گیرند. فکر می کنم این برنامه جامع باید شکل بگیرد. این موضوع هم تنها کار ارشاد نیست. وزارت ارشاد می تواند به عنوان سیاستگذار ارائه دهنده برنامه باشد. این یک حرکت ملی است که از مجلس قانونگذار گرفته تا دستگاه های مختلف فرهنگی باید با تعامل کنار هم قرار بگیرند، حرکت حاکمیتی است. در هر صورت باید بپذیریم که سینمای ما سینمایی است که بخشی از آن مخاطب گلخانه ای است و بخشی از آن مخاطبی است که ذائقه خاصی دارد و سینما هم خود را با آنها تنظیم می کند. برخی از فیلم ها هم در این میان با مهجوریت مواجه می شوند. فکر می کنم کم کم آن نوع سینمایی که مورد ذائقه فعلی تماشاگر محدود سینماست رشد فزاینده ای خواهد کرد و سینمایی از جنس های دیگر به شدت کاهش پیدا می کند چون سرمایه گذاران- هم بخش خصوصی و بخش دولتی- سرمایه خود را در خطر خواهند دید. وی در خصوص فروش فیلم سینمایی «ماجان» نیز تاکید کرد: من پیش از این هم بارها گفته بودم که از موقعیت اکران و فضای تبلیغاتی این فیلم راضی نبودم. «ماجان» حتی در بسیاری از استان ها هنوز اکران نشده است، همچنین اکران مان در سالن های سینمای تهران هم به شدت محدود بود. به سالن داران هم نمی توان خرده گرفت چون آنها هم بر اساس ذائقه تماشاگر فعلی سینما فیلم را اکران می کنند. از طرفی هم اگر هیاهو و تبلیغ نداشته باشید خود به خود در انبوهی از فیلم ها که همزمان اکران می شود گم می شوید و در سبد انتخاب قرار نمی گیرد.
نویسنده و تهیه کننده فیلم سینمایی«خواب زده ها» اضافه کرد: زمان اکران «ماجان» به خاطر همزمان شدن با ماه محرم و فضاهایی که بوجود آمد خود به خود کمتر از سه هفته شد، درتهران هم در سالن های محدودی نمایش داشتیم، در همان سالن های محدود سانس کامل نداشتیم و جزو سانس های متفرقه بودیم. جز سینمای سرگروهمان که سینمای استقلال بود سینمای دیگری نداشتیم. اکران فیلم ناگهانی شد و فرصت تبلیغات هم نداشتیم و مجبور شدیم از فرصت اکران استفاده کنیم. چاره ای جز این نیست. در مجموع این اتفاقات من به عنوان کارگردان و یا سرمایه گذار از اکران رضایت ندارم اما این به خاطر شرایط اکران است و راه دیگری هم وجود ندارد. اگر من تبلیغات، سینمای مناسب و مخاطبی که جنس مخاطب فیلم من است را نداشته باشم به همین شکل خواهد بود. چون بحث یک یا دو روز نیست و یک کار فرهنگی است. تا دستگاه های فرهنگ دست به دست هم ندهند قاعدتا اتفاقی که باید بیفتد نخواهد افتاد.

بانی فیلم

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن