صفحه اصلی خبرها درباره نمایش مرا «به نام خودم بخوان»؛بازگشت به پاکی

درباره نمایش مرا «به نام خودم بخوان»؛بازگشت به پاکی

55
به نام خودم بخوان

داستان نمایش این پرفورمنس، از زایش انسان آغاز می‌ شود و همزادی‌اش با دو نیروی خیر و شر، سپید و سیاه و یا به روایت اسلامی: دو نفس اماره و مطمئنه. زندگی این موجود، با پارادوکس‌ها و کشمکش‌های بین این دو نیرو آغاز می‌شود که تا بلوغ جسمانی او ادامه می‌یابد.

به گزارش هنرانه ، به موازات این موضوع، روایت کهن درخت ممنوعه و میوه آن، یعنی سیب سرخ حوا که روایتی کهن در آموزه‌های دینی اسلامی است نیز از ابتدای نمایش و از پیش‌آغاز آفرینش انسان، حضور خود را روی صحنه در همراهی با نیروی سیاه (شر) اعلام می‌دارد. نیروی سیاه از همان ابتدای آفرینش انسان، با تطمیع و وسوسه انسان به سوی جذابیت‌ها و شیرینی‌های این میوه ممنوعه، نقش گمراه‌کننده‌اش را به خوبی ایفا می‌کند. وسوسه‌ها و شیطنت‌های نیروی سیاه به سرانجام می‌رسد و انسان پاک و سپید در اثر این گمراهی، به رنگ سیاه تغییر هویت می‌دهد و در پی آن، در سرگردانی و حیرانی و بی‌هویتی و بی‌پشتوانگی‌اش درمی‌ماند. انسان با رسیدن به این تنهایی، نیروی سیاه را یگانه پشتیبان خود می‌یابد و به او پناه می‌آورد. انسان‌ها در جریان تعامل و آمیختگی زندگی‌شان، کم‌کم در پی یافتن معبود برمی‌آیند و در این راه، به جدایی دو دسته پاکان سپید و گمراهان سیاه می‌رسند. انسان‌ها دو دسته می‌شوند: ناپاکان سیاه در روی زمین به جنگ و ستم و فساد می‌پردازد و پاکان سپید، به عبادت و زندگی خوب پیش می‌پردازند و گاه با گروه سیاهان می‌جنگند. با تقدیم گوساله طلایی توسط نیروی سیاه به مردم ناپاک سیاه، این گروه از مردم به پرستش این گوساله می‌پردازند و بنای بت‌پرستی را می‌گذارند و سپس در عیش این بت‌پرستی، به نوشیدن شراب می‌پردازند. خشم الهی بر این مردم باریدن می‌گیرد و این مردم در نهایت به مردم پاک توسل می‌جویند و از آنها کمک می‌خواهند. مردم ناپاک سیاه در بیشینه(اکثریت) شمارگانی و مردم پاک سپید در کمینه(اقلیت) شمارگانی‌اند که همان تجمع اضداد و تفرق احباب در ساختار دراماتیک را می‌سازند. در جریان تعاملی این دو گروه از مردم، جنگ سختی بین آنان درمی‌گیرد. آنان با یکدیگر می‌جنگند و خانه‌های گروه روبه‌رو را نابود می‌کنند. گروه پاک سپید، همه گروه ناپاک سیاه را می‌‎کشد و پیروز از میدان به در می‌رود. سرانجام، انسان به پاکی روز اول، یعنی پاکی فطرت خویش در قالب کودکی پاک و سپید بازمی‌گردد. گروه پاک سپید به سراغ گروه ناپاک سیاه که اکنون از سیاهی پاک گشته‌اند می‌روند و بر آنان پوشش سفید می‌گذارند تا دوباره به پیکره آغازین پاک و سپید خویش بازگردند. همگی به سرآغاز آفرینش بازمی‌گردند و آرام می‌گیرند، ولی نیروی سیاه (شر) باز به سوی آنان می‌آید و به آنها رُخ می‌نماید، و در پیش آنان اعتراف به شکست خویش می‌کند و انسان را اشرف مخلوقات می‌خواند. نیروی سیاه در پیشگاه خدا نیز به شکست خود و دانایی خدا اعتراف می‌کند.
آن چه در یک نمایش پرفورمنس از شخصیت‌پردازی کارکترها انتظار می‌رود، یعنی تیپ‌سازی کارکترهای داستان، در این نمایش به خوبی پرداخته‌شده‌اند و اجرا می‌شوند. دراماتورژی موومان‌های صحنه‌ای به خوبی پیش می‌رود و صحنه را با ریتم پیوسته‌اش از یکنواختی می‌رهاند.کشمکش‌ها و درگیری‌های بین دو نیروی سیاه و سپید، در فُرمت حرکات معنادار و استایلیزه، به خوبی طراحی شده‌اند و با دراماتورژی خوبی اجرا می‌شوند. شاید اگر نمایش از دراماتورژی بیشتری در متن برخوردار می‌بود، حتی قابلیت تبدیل چند دیالوگ پلی‌بَک صحنه به فرم نمایشی نیز وجود داشت.
بازیگران نمایش، از توانایی خوبی در اجرای فرم‌های انفرادی و گروهی و به موازات، اجرای بازی‌های معنامحور بی‌کلام برخوردارند. ارتباط دیداری بی‌کلام آنها با یکدیگر در آفرینش دو گروه پاکان سپید و گروه ناپاکان سیاه، از هماهنگی و توانایی تولید حس صحنه‌ای آنان خبر می‌دهد.
طراحی صحنه و دکور و آکسسوار نمایش، با گرایشی رئالیستی، تلاش دارد تا بیشترین پیام‌رسانی محتوایی را در خود بگنجاند. از این رو تا اندازه بیشینه‌ای خود، به رعایت و پرداخت جزئیات پرداخته است. نور و موزیک پلی‌بَک به خوبی طراحی شده‌اند و دراماتورژی بسیار خوبی در میزانسن موومان‌های بازیگران دارند. ترکیب تصاویر سینمایی ویدئوپروژکشن بک‌گراند صحنه با مود نمایشی این پرفورمنس نیز ایده مناسبی است که در پرفورمنس‌های زیادی دیده‌ می‌شوند و علاوه بر انتقال بهتر محتوای اثر، به ایجاد ریتم دیداری بیشتر در مود نمایش کمک می‌کند. طراحی لباس و گریم بازیگران در فُرمت‌های کلاسیک و به دور از هر گونه نشانه ویژه نژادی و اقلیمی است که به نمایش تعمیم معنایی جهانی می‌دهد.
مرا به نام خودم بخوان، تجربه‌ای ستایش‌برانگیز از طراح و کارگردان آن است که با اجرای این نمایش، به خلاقیت‌ها و امکانات نهفته هنر پرفورمنس در تأتر تأکید می‌نهد.
شناسنامه
نویسنده و کارگردان: زهرا اسلام‌پناه
بازیگران: زهرا اسلام‌پناه/رامک نوروزی/بنیتا میسمی/حشمت‌الله زارعی/هدی بختیاری/غزاله امینی/نیکا محمدحسین/محمدعلی نجف‌پور/مژده برکتی/کیمیا اسلام‌پناه
مکان و زمان اجرا: تالار مهر/خرداد ۱۳۹۷/ساعت ۱۶:۳۰

بارگذاری بیشتر در خبرها
avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  اشتراک در  
اطلاع از