خبرها

جدیت در افشای پولشویی و رانتخواری در سینما

روزی نیست که در لابلای خبرها و گزارش های رسانه های مختلف، حرفی و حدیثی از موضوع پولشویی، فساد و رانتخواری در سینما نباشد؛ این حساسیت هایی که غالب اهالی رسانه نسبت به این امر مذموم دارند، به خودی خود نشان پویایی و مسئولیت شناسی دست اندرکاران عرصه رسانه است.



به گزارش هنرانه، به نقل از بانی فیلم ، ضرورت های مقابله و ایستادگی در برابر روند رو به رشد پدیده های مفسده انگیزی چون پولشویی و رانتخواری، هرچند برعهده نهادها و سازمان های نظارتی است، اما نقش رسانه ها در پیگیری و افشای این آفت های جامعه سینمایی، به منزله حرکتی شایسته و قابل تقدیر همیشه مورد توجه و عنایت مردم و نهادهای مسئول قرار گرفته است.


در میان پیگیری هایی که عمدتا نشانی از رانتخواری دارند، برخی از صفحات مجازی با دادن آدرس غلط، درصددند تا نگاه ها و توجه افکار عمومی را از موضوع اصلی و رانتخواران حرفه ای برگردانند و خواسته و یا ناخواسته نقش «عمله»های ظلم را ایفا کنند.


با نگاهی دقیق به بودجه های برخی از پروژه های سینمایی و شبکه نمایش خانگی و – به تازگی- تعدادی از تئاترهای روی صحنه، می توان به راحتی «رد» رانتخواری و پولشویی توسط تازه واردان و برخی از قدیمی ها را مشاهده کرد! این تامل و تعمق نیاز چندانی به داشتن ذکاوت و هوش ندارد! آش آنقدر شور شده که دیگر دستیاران تولید و کارگران صحنه این قبیل پروژه ها نیز می دانند در پشت پرده تولید این گونه فیلم ها و سریال ها و تئاترها چه خبر است!


راه های مختلفی که «پولشویان» و رانتخواران برای استحاله و توجیه ورودشان به عرصه سرمایه گذاری و تولید فیلم و سریال و تئاتر دارند، به دلیل ماهیت متفاوت شان، در چارچوب های تعریف شده اقتصاد سالم و فعالیت مالی مبتنی بر عرضه و تقاضا نمی چرخد؛ این افراد به دلیل دستیابی به خزانه هایی که همچنان پر و پیمان است، بی هیچ نگرانی و ترسی ابتدا تلاش می کنند پروژه های مختلف را «گران» تمام کنند تا بخش خصوصی و حرفه ای از میدان رقابت بیرون برود و سپس راه برای ترکتازی و پولشویی های بعدی شان مهیا و آماده شود.


گران تمام کردن پروژه ها، باعث می شود صحنه از تهیه کنندگان واقعی سینما و سریال و تئاتر خالی شود و دست آخر جمع تولیدکنندگان در حیطه اختیارات ۱۰-۱۵ نفری باشد که بدون هیچ تخصص و شعور حرفه ای و صرفا به دلیل داشتن رانت و تخصص در «زد و بند» با اتکا به سرمایه های «قرض» گرفته از منابع عمومی، رگ حیات فرهنگ و هنر کشورمان را به زیر تیغ ابتذال و لودگی قرار دهند و نتیجه حرکت در چنین مسیری، افتادن در سراشیبی خطرناک و برگشت ناپذیر باشد.


درست در همین نقطه است که نقش رسانه ها و اصرارشان بر افشای ماهیت کاسبکارانه و منفعت جویانه رانتخواران باید پررنگ شود. این نقش در سایه حمایت افکار عمومی و توجه مسئولان نظارتی از افشای ماهیت خطرناک این جماعت اهمیتی بیشتر می یابد.


عملکرد شفاف مالی سازمان ها و نهادهای فرهنگی و ارایه دقیق و گردش آزاد اطلاعات می تواند تا حدودی مقابل رانتخواری را بگیرد.
در روزهای گذشته و بر اساس توجهی که برخی از نهادها از جمله سازمان سینمایی در ارایه اطلاعات مربوط به اعطای وام ها و تسهیلات بانکی دارند، فهرستی از پروژه های سینمایی که مشمول گرفتن تسهیلات بانکی شدند، منتشر شد.


با نگاهی گذرا به این فهرست، می توان فهمید که جمعی متنوع از دست اندرکاران مشمول گرفتن وام شده اند. آنچه که در مورد این وام های سینمایی باید گفت، شرایطی است که همه مشمولان دریافت این وام ها، پیش از معرفی به بانک و گرفتن وثیقه پرداخت باید داشته باشند. به عبارت دیگر و برخلاف توجه کاذبی که برخی از صفحات مجازی و تعداد اندکی از سایت ها در این مورد داشته اند، گرفتن این وام ها، نه تنها امتیاز ویژه ای نیست، بلکه مانند ارایه تسهیلاتی که بانک های خصوصی و دولتی در قبال دریافت وثیقه و تضمین های مالی در اختیار افراد متقاضی قرار می دهند، بنیاد فارابی هم تنها نقش یک معرف و واسطه را در قبال دریافت کننده و بانک عامل ایفا می کند!


این رویه بنیاد فارابی درآنچه که خودشان نامش را اعطای وام گذاشته اند، نه رانت است و نه امتیازی خاص و ویژه. بلکه منابع مالی بانک هایی است که طرف قرارداد سازمان سینمایی و در راس آن وزارت ارشاد هستند.
بدیهی است که این روال از سالهای گذشته و به شکل های مختلف در مورد فیلم ها و پروژه های مختلف سینمایی اجرا می شده و همچنان نیز در حال انجام است.


همان گونه که در سطور بالا عنوان شد، حساسیت های رسانه ای باید در مورد تخلف هایی باشد که آشکار و پنهان در حوزه های تولید فیلم و سریال های شبکه نمایش خانگی در حال انجام است.


آیا می دانید کدام پروژه های سینمایی است که با بهره مندی از بودجه هایی، با افزودن بر تعداد روزهای فیلمبرداری درصدد توجیه دریافت بودجه های نجومی شان هستند؟
آیا می دانید کدام پروژه سینمایی ست که با دادن دستمزد دو میلیارد و چهارصد میلیون تومانی به دو بازیگر، پروژه ای سرشار از لودگی را مقابل دوربین برده اند؟


آیا می دانید کدامیک از تهیه کنندگان برای گرفتن سبقت در شرکت در مراسم «جشن تولد» یک سرمایه گذار، حاضر شده اند کارت تهیه کنندگی را برایش به عنوان «کادو» ببرند؟!
آیا می دانید که فیلمساز با کپی کردن از سه سریال خارجی و با در اختیار داشتن بودجه ای نجومی می خواهد سریالی برای شبکه نمایش خانگی بسازد؟!
آیا می دانید کدام سرمایه گذار با ساخت سریالی ویدیویی به شکل میلیاردی به حاتم بخشی از منابع مالی متکی به وام های کلان از برخی از بانک ها پرداخته است؟!


آیا می دانید کدام بازیگران هستند که با دریافت دستمزدهای نجومی در پروژه های خاص حاضر می شوند؟
این آیا می دانیدهاست که باید میزان حساسیت و معیار سنجش ضرورت های افشاگری ها قرار بگیرد وگرنه بودجه تمام پروژه هایی که بنیاد فارابی به بانک های عامل معرفی کرده، به اندازه درآمد ماهانه بوفه فلان پردیس نیست که از قضا مالکیت و اداره اش در اختیار یکی از بستگان یک فیلمساز بخصوص است…!

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن