صفحه اصلی خبرها کن «تظاهرات زده» به استقبال نیمه دوم می رود!

کن «تظاهرات زده» به استقبال نیمه دوم می رود!

60
جشنواره کن ۲۰۱۸

 روزهای شنبه ۲۲ و یکشنبه ۲۳ اردیبهشت «جشنواره کن ۲۰۱۸» در کنار ۷ فیلمی که در بخش مسابقه به نمایش درآمد. شاهد اقدامات اعتراضی و تظاهرات اجتماعی هنرمندان زنی بود که هنوز به ماجرای تعدی به زنان در هالیوود طی ۳ دهه اخیر معترض اند و قضایای آنها فقط پس از افشای کارهای هری وین اشتاین یکی از دو مالک دیو سیرت استودیوی معروف وین اشتاین طی سال گذشته رو شده است.


به گزارش هنرانه ، چه چیزی از این جالب تر که لیدر تظاهرات در کن در انتقاد از تعرض هایی از این دست، کیت بلنشت استرالیایی بوده که ریاست هیأت ژوری معتبرترین فستیوال فیلم جهان را به وی سپرده اند و شگفتی ها زمانی کامل شد که او و اگنس واردا کارگردان زن تبعه لهستان در مراسمی در روز یکشنبه بیانیه ای را در این خصوص برای مردم و خبرنگاران قرائت کردند که در گوشه ای از آن آمده است: شاید ما زنان حاضر در جامعه جهانی سینما با چالش های متعدد حرفه ای و فنی روبه رو باشیم اما مشکل و نکته اصلی برای ما ایجاد وحدت و حفظ اتحاد بر علیه مظالمی است که مکرراً بر علیه زنان شاغل در سینما صورت می پذیرد. تعداد زنانی که در این تظاهرات البته آرام شرکت داشتند برابر با تعداد اندک فیلم هایی بود که در سالهای طولانی برگزاری این جشنواره (۷۱ سال) با داشتن یک کارگردان زن در بخش مسابقه به نمایش در آمده اند. این در حالی است که در همین مدت ۱۶۴۵ فیلم پخش شده در قسمت های عمده کن از کارگردانان مرد بهره مند بوده اند.
رأی نامشخص
جدای از بحث تظاهرات بر علیه «وین اشتاین»ها در کن، این جشنواره در حالی به میانه راه خود رسید (ششمین روز از یک گردهمایی ۱۲ روزه) که تا به حال هیچ مدعی جدی ای به چشم نخورده که بتوان با اطمینان گفت شانس دار اول تصاحب نخل طلای کن است و با فیلم هایی مواجه بوده ایم که اغلب کیفیتی متوسط یا صرفاً خوب دارند و به همین سبب است که نمی توان حدس زد کیت بلنشت و یارانش در هیأت ژوری (که از قضا آنها هم در تظاهرات و گردهمایی های اعتراضی دو روز گذشته سهم داشتند) در نهایت به کدام فیلم و هنرمندان به عنوان برترین های فستیوال رأی خواهند داد. تنها چیزی که می توان با اطمینان گفت این است که در روزهای باقی مانده از هفتاد و یکمین دوره کن فیلم هایی در بخش مسابقه و سایر قسمت های عمده کن پخش خواهند شد که توانایی بالقوه و کیفیت ذاتی آنها برای درخشش و جلب رضایت حاضران بیشتر از آثار پخش شده قبلی است. این فیلم ها «کلنزمن سیاه» به کارگردانی اسپایک لی سیاهپوست و آمریکایی، «مرد سگی» به کارگردانی متئو گارونه ایتالیایی، «خانه ای که جک ساخت» کار تازه لارس فون تری یر دانمارکی، «خوشحال مثل لازارو» ساخته آلیس رود واچر اتریشی- ایتالیایی و «مردی که دن کیشوت را کُشت» به کارگردانی تری گیلیام آمریکایی و غیرمتعارف هستند.
ارادت اسکورسیسی به کن
در عین حال نمی توان نسبت به برخی فیلم های اکران شده در کن در ۶ روز نخست نیز بی تفاوت ماند و در این ارتباط باید به موارد حاشیه ای و فنی ذیل اشاره کرد:
مثل معمول انباشت نامداران در ورود و خروج ستارگان سینما به محل این فستیوال یکبار دیگر مورد توجه وسیع رسانه ها قرار گرفت بخصوص که مارتین اسکورسیسی استثنایی و صاحب سبک نیز پنجشنبه گذشته وارد کن شد و به خبرنگاران گفت به رغم شرکت های نه چندان زیادش در کن طی سالهای طولانی، این جشنواره را همواره دوست می داشته است.
به سوی مصر
در روزهای سوم و چهارم «کن ۲۰۱۸» شش فیلم بخش مسابقه به نمایش نهاده و نظرهای ضد و نقیضی درباره آنها مطرح شد. در حالی که هنوز فستیوال تحت تأثیر فیلم افتتاحیه یعنی «همه می دانند» کار تازه اصغر فرهادی قرار دارد و خاوی یر باردم و پنه لوپه کروز هنرپیشه های اصلی و اسپانیایی فیلم چپ و راست درباره آن مصاحبه می کنند. عوامل تولید و به ویژه هنرپیشه ای فیلم مصری «یوم الدین» که یکی از ۲۱ فیلم بخش مسابقه است، از مقابل خبرنگاران رفتند و در نهایت با استقرار در اتاق کنفرانس مطبوعاتی با آنها مصاحبه ای داشتند. از جمله بازیگران بین المللی این فیلم می توان به تالیا استورم، لوییس بورگوان، ماریسا پیگرینی و همین طور وانگ لیگون و کیکو میزوها را که چینی و ژاپنی هستند، اشاره کرد و میزان توجه به این فیلم به حدی بود که حتی کریستوف والتز بازیگر مسن و دو اسکاری اتریش و جولین مور آمریکایی و برنده یک اسکار هم از آن دیدن کردند ولی بعید است این فیلم که ابوبکر شاکی آن را کارگردانی کرده، شانس چندانی برای فتح نخل طلای کن امسال داشته باشد.
موهبت همکاری با سرب رنیکوف
دیگر فیلم نمایش داده شده از قسمت مسابقه طی ۷۲ ساعت گذشته کاری به نام «تابستان» بود که آن را کریل سرب رنیکوف روسی ساخته و به همین سبب وی و بازیگران فیلمش شامل آنا چیپونس کایا، تئو یو و رومن بیلیک در مقابل خبرنگاران و حضار قرار گرفتند و به سوالات آنها پیرامون این فیلم پاسخ گفتند. این در حالی رخ داد که ایرینا استارشنبوم دیگر بازیگر فیلم که او نیز روسی است، در محل تالار اصلی جشنواره حاضر شد و پلاکاردی بزرگ را در دست گرفت و روی آن نام کارگردان (سرب رنیکوف) حک شده بود. استارشنبوم در مصاحبه ای گفت او و همکارانش موهبت همکاری با این کارگردان را از یاد نخواهند برد و وی را از خلاق ترین هنرمندانی نامید که تا به حال دیده است. این در حالی است که مضمون دراماتیک «تابستان» نظر مثبت هیأت ژوری جشنواره را که آوا دوورنای و کریستین استوارت آمریکایی هم عضو آن هستند، جلب کرده است.
یک شگفتی آفریقایی
در این میان فیلم «رفیق» کاری از سینمای کشور آفریقایی کنیا در بخش «نوعی نگاه» جشنواره پخش و با تحسین حاضران که گمان نداشتند از قاره فقیر و کم امکانات آفریقا چنین فیلم پرمضمونی بیرون آید، روبه رو شد. «رفیق» با کارگردانی وانوری کاهیو و با بازیگری شیلا مونیوا و سامانتا موگات سیا که جنگی سیاهپوست اند تهیه شده و از درها و رنج ها و در عین حال امیدهای مردم کنیا به طور خاص و کل جمعیت قاره سیاه به معنای اهم می گوید و با بنی چیو دل تورو رییس هیأت داوران بخش «نوعی نگاه» و همکاران اوست تا تعیین کنند این فیلم برای دریافت جایزه اصلی این بخش چقدر صلاحیت دارد. آرای نهایی جشنواره و اسامی فاتحان زودتر از شنبه آینده (۲۹ اردیبهشت) اعلام نخواهد شد و تا آن زمان اتفاقات و تحولات فراوانی رخ خواهد داد که اینک غیرقابل پیش بینی است.
یک ستیز کارگری
در پنجمین و ششمین روز از فستیوال کن شش فیلم دیگر از بخش مسابقه به نمایش درآمد ولی در هیچ یک از آنها هم نشانه هایی آشکار از شانسی قوی برای تصاحب جایزه نخست- نخل طلایی که سال پیش به فیلم سوئدی «دایره» رسید، رویت نشد.
یکی از فیلم های اکران شده «در جنگ» نام دارد که از کشور میزبان فستیوال (فرانسه) است و آن را استفان بریز کارگردانی کرده است. این فیلم دراماتیک با بازی ونسان لندون در رل اصلی درباره یک کارخانه تولیدی به نام پرن در فرانسه است که دو سال پیش از زمان کنونی تصمیم می گیرد به قصد رهایی از انحلال و حفظ اکثریت کارمندانش و پرداخت حقوق آنها با یک شرکت آلمانی ادغام شود و حقوق مدیران ارشد خود را نیز کاهش بدهد و حتی وعده می دهد که با تدابیری از این دست می توان حداقل تا ۵ سال بعدی سرپا ماند اما اینک زمان تعطیلی و منحل شدن آن رسیده و بدیهی است که کارگردان و کارمندان کارخانه هم که وعده هایی دروغین شنیده اند، دست روی دست نگذارند و به سرکردگی اریک لورن (با بازی ونسان لندون) بر علیه مدیران قیام کنند و به دادگاههای عالیه شکایت ببرند. استفان بریز که از عناصر و آدمهای فوق قصه گیرایی را بیرون کشیده، در ۲۰ سال اخیر فیلم های قابل اعتنای دیگری مثل «خبری از عشق نیست» (محصول ۲۰۰۵)، «مادمازل شامبون» (۲۰۰۹)، «چند ساعت از بهار» (۲۰۱۲) و «زندگی یک زن» (۲۰۱۶) را هم عرضه کرده اما در کار تازه و ۱۱۳ دقیقه ای او پختگی ای هست که در برخی آثار فوق مشاهده نشده بود و «در جنگ» او پیش از آنکه نشانگر ستیزهای سیاسی متداول در سطح جهان باشد، یک تقابل حرفه ای و کارگری بین کارفرمایان و افراد تحت استخدام آنها را که در اروپای کنونی به شدت رایج و عادی است، به تصویر می کشد.
آشنایی هایی با فرجام متفاوت
دیگر فیلمی که دوشنبه در قسمت مسابقه کن برای حاضران به نمایش درآمد، کاری از سینمای ژاپن به نام «آساکو یک و دو» بود که آن را ریو سوکی هاماگوچی کارگردانی کرده است و کاری با مضامین اجتماعی و خانوادگی است. در این فیلم که اریکا کاراتا و ماساهیرو هیگاشیده رلهای اصلی را ایفا می کنند، با کاراکتری مرکزی به نام آساکو که دختری ۱۸ ساله است و در شهر سرد اوزاکا در شمال ژاپن زندگی می کند، آشنا می شویم. این زن، روزی به طور تصادفی با مرد جوانی به نام باکو آشنا می شود و در حالی که قرار ازدواج گذاشته اند، باکو ناگهان ناپدید می شود و غم آن آساکو را تحلیل می برد. دو سال بعد آساکو که به توکیو نقل مکان کرده، مردی دیگر به نام ریوهی را می بیند که هر چند قیافه اش شبیه به باکو است اما روحیاتی به کلی متفاوت دارد و برخلاف کارهای غیرقابل پیش بینی و ماجراجویانه باکو، مردی قانون مدار و صادق و آرام است و این بار ارتباط آساکو با وی فرجام خوشی دارد و به ازدواج موفقی منجر می شود که در زمان مراوده با باکو شامل حال این زن نشده بود. ریو سوکی هاما گوچی کارگردان این فیلم با استفاده از واژه های «آساکو یک و دو» برای عنوان فیلمش به واقع دو مرد و دو وجه متفاوت حاضر در زندگی این زن را مورد اشاره و بررسی قرار داده و این درس و نوید را داده است که هر پایان تلخی لزوماً به این معنا نیست که در مرتبه بعدی یک پایان خوش انتظار مردم را نکشد و به روایتی در پایان هر جنگی، صلحی هم در راه است.
مردمان چند فرهنگی
دیروز (یکشنبه) «دختران خورشید» کار اوا هوسون فرانسوی نیز نوبت های دوم و سوم پخش خود را در بخش مسابقه فستیوال امسال سپری کرد و این فیلمی است که امانوئل برکوت، ارول افسین، اوین احمد و زبیده بولوت رل های اصلی آن را ایفا کرده اند و تمی اجتماعی و دراماتیک مبتنی بر زندگی های چند فرهنگی حاکم بر اروپا و به ویژه فرانسه در حال حاضر دارد و در حالی کلیدی ترین رل فیلم را به امانوئل برکوت سپرده اند که ابتدا جولی دلپی مشهورتر و قدیمی تر از وی برای این رل انتخاب شده بود. حاصل کار فیلمی ۱۱۵ دقیقه ای است که گویش های متفاوت کاراکترها در آن از فرانسوی گرفته تا انگلیسی و عربی و اروپای شرقی آشکارا از مشکلات فزاینده اروپایی ها برای رسیدن به تفاهم خبر می دهد و می کوشد با نشان دادن مراودات بین آنها آینده این قاره را همانقدر تیره جلوه ندهد که برخی می پندارند.

بارگذاری بیشتر در خبرها
avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  اشتراک در  
اطلاع از