صفحه اصلی خبرها معجزه ‏های بامزه کمدین تمام نشدنی

معجزه ‏های بامزه کمدین تمام نشدنی

کمدین ها را باید معجزه گرانی دانست که روی پرده سینما با هنر خود در خنداندن تماشاگران،آنان را از جدیت و عصبیت جامعه‏ای عبوس و گرفتار مدنیت خارج کرده و دقایقی وادار به گریز از این چارچوب تنگ می کنند. کمدین‏ها پیامبرانی بشارت دهنده شادی و خنده هستند که بویژه بشر امروز بشدت نیازمند آنان است.


به گزارش هنرانه , با این یادآوری، باید خیلی خودمان را خوشبخت بدانیم که سینما و تلویزیون ما هنرمندی شوخ و خلاق همچون اکبر عبدی را دارد.عبدی در خاطره جمعی خیلی از ما ایرانیان همیشه با انبوهی از لحظات شیرین و ملیح گره خورده است.
بی اغراق بسیاری از بهترین صحنه های کمیک سینما و تلویزیون ما به لطف حضور اکبر عبدی خلق و ماندگار شده اند.چه بسا فیلمها و سریالهایی که تنها با اتکا به قدرت بداهه پردازی و تسلط او در ارائه شوخیهایی بی بدیل و موقعیت سازیهایی که شاید به فکر بعضی از فیلمنامه نویسان هم نرسد،مجال خنده گرفتن از تماشاگران را یافته و از خطر بی مخاطبی و سقوط رسته اند.
عبدی حتی در وانفسای خنده و کمدی های جذاب،در بازیهای جدی اش هم غافلگیر کننده ظاهر شده؛چه وقتی در لباس عباس خاکپور جلوی دوربین «آدم برفی» داود میرباقری رفته و چه زمانی که در «مادر» علی حاتمی در هیبت جوانکی با مشکل ذهنی، طنز تلخ متاثر کننده ای را می سازد.
عبدی امروز در آستانه ورود به ۵۸ سالگی ،بی شک و با اقتدار ، مرد تمام نشدنی عرصه کمدی های سینمایی و تلویزیونی ماست.برای ما عبدی هرگز تمام نمی شود.حتی اگر گاه با انتخابهای نادرستش اسیر پروژه های بدقلق و نزار بیفتد و یا در متابعت از برخی مناسبات ،دست همکاری با عوامل فیلمهای فراموش شدنی بدهد.ما همچنان او را با شمایلی خیره کننده از بازیهایش در محبوب ترین آثار سینما و تلویزیون مان می شناسیم و با شنیدن نامش لبخند شیرینی می زنیم.
از «اجاره نشین ها» و «ای ایران» گرفته تا «دلشدگان» و «هنرپیشه» و «مادر» عبدی برای ما همیشه عبدی بوده است.درست مثل ترکیب ساده و سرراست نام و نام خانوادگی اش که طعم ملاحت و کمیک سالهاست چاشنی آن شده.
اکبر عبدی چهارم شهریور سال ۱۳۳۹ محله نازی آباد در تهران محله نازی آباد به دنیا آمد و شنبه ۵۷ ساله شد. به این بهانه با سه سینماگر درباره او گفت و گو کرده ایم.

مهدی هاشمی:
سیلی‏ هایی که در زندگی نخورده بودم در سینما از اکبر عبدی خوردم!

مهدی هاشمی که سه بار با اکبر عبدی همبازی بوده است، با ذکر خاطراتی از آن دوران یاد می کند. بازیگر «دو فیلم با یک بلیت» و «خانه پدری» به بانی فیلم گفت: من سه بار با اکبر عبدی همبازی بودم. یکی نزدیک به ۳۰ سال پیش در فیلمی به اسم «غریبه» به کارگردانی رحمان رضایی و تهیه کنندگی حسین فرح بخش و امیر توسل که در آنجا اکبر برادر زن من بود و نمایشگاه اتومبیل داشت. من هم کارمندی بودم که زودهنگام بازنشسته ام کرده بودند و باید دنبال کار می گشتم که گرفتار هجوم آدمهای اماکن می شدم که دستفروش ها را متفرق می کردند و کارم به کلانتری می کشید و مورد سرزنش زنم هم بودم. اکبر سعی می کرد راه و چاه زرنگ بازی را یادم بدهد. او من را به نمایشگاهش می برد تا با راه و رسم کلاه گذاری آشنایم کند که موفق نمی شود. او نقش نمایشگاه دار پشت هم انداز را با رفتار و لحنی بسیار خاص، جذاب و دلنشین ارائه داد که فقط راسته کار خودش بود.
هاشمی ادامه داد: فیلم دیگر حدود ۲۵ سال پیش فیلم «ناصرالدین شاه آکتور سینما» بود. او در آنجا نقش ملیجک را داشت و با پشتوانه حمایت شاه، من را که ابراهیم خان عکاس باشی و مخالف ابتذال بودم آزار می داد که در صحنه ای شبیه فیلم «بایسیکل ران»، همچنان که به بایسیکل ران می گفت «نخواب… نخواب!» این بار با کشیده های آبدار به عکاس باشی می گفت: «نخواب! نخواب!» که حالت شکنجه داشت! به هر حال او اکبر عبدی بود و کشیده های سنگینش روی صورت من شیرین می نشست. این صحنه هم مرتب تکرار می شد. در واقع سیلی هایی که در زندگی نخورده بودم در سینما خوردم! در آن فیلم اکبر را به عنوان ملیجک باور می کردم و مهارت بازیگری اش را به وضوح می دیدم.
این بازیگر افزود: دیگر با هم همبازی نشدیم تا پنج سال پیش دوباره کنار هم بودیم. روزهایی بود که اکبر کمی کسالت داشت و برای دو روز، قرارداد داشت که بازی کند. آن فیلم هم که نمی خواهم نامش را ببرم، طبق معمول اکثر فیلم ها و سریال ها که از عوامل روزی ۱۲ و گاهی ۱۴ ساعت کار می کشند (به جز بازیگران که گاهی کار ندارند) بار سنگین کار بیشتر روی دوش عوامل فنی بود که فرصت نمی کردند زن و بچه خود را ببینند. حضور اکبر باعث شد عوامل بعد از روزها و شب های کار بدون تعطیلی دو روزی نفسی بکشند، چون اکبر بیخیال ساعت حضور به میل خودش می آمد و مثل همه کمدین های بزرگ جهان که برهم زننده هر چه نظم غیرانسانی است، فضای برده داری فرهنگی آن فیلم را به اندازه دو روز شکست. تولدش مبارک و وجود یگانه اش سلامت و پایدار باد.

غلامحسین لطفی:
حضور هنرمندانی مثل اکبر عبدی همیشه حس می شود

غلامحسین لطفی، یکی از هنرمندانی است که تجربه همکاری مشترک با اکبر عبدی را در دو فیلم سینمایی «مرد آفتابی» و «پاکباخته» به کارگردانی خود داشته است. این بازیگر در خصوص جایگاه اکبر عبدی به عنوان یک کمدین خلاق در سینمای ایران به بانی فیلم گفت:‌ عبدی هنرمند بزرگی است. متاسفانه در کشور ما بازیگران و آدم های بزرگ سرنوشت خوبی ندارند، ولی امیدوارم آقای عبدی سرنوشت خوبی داشته باشد. از همه مهم تر برایش آرزوی سلامتی و طول عمر می کنم. امیدوارم همیشه روی صحنه و در فیلم ها باشد و ما هم از دیدن او و هنرش لذت ببریم.
وی افزود: من با او تجربه همکاری در دو فیلم را داشتم. فیلم«پاکباخته» را هم من کارگردانی کردم و ایشان به همراه آقای خمسه بازی کردند. عبدی اصولا در کار و صحنه آدم با معرفتی است. هر هنرمند شوخی یک سری شیطنت ها هم دارد که آن هم جزو بامزگی های هر هنرمند محسوب می شود، ولی بعضی ها از آن شیطنت ها برداشت بد می کنند. من برداشت بد نمی کنم و همه آنها را به حساب قدرت بازیگری ایشان می گذارم.
کارگردان سریال «آینه» با اشاره به احیای حضور عبدی در سینما بعد از چند سال عنوان کرد: آقای عبدی و بعضی از آقایان مثل خود بنده سناریوهای بد را خوب پروراندند. بسیاری از کارهایی که آقای عبدی بازی کرده شاید سناریوهای خوبی نداشته است، ولی حضور آقای عبدی و امثال ایشان باعث شده آن کار مورد توجه قرار بگیرد.
وی اضافه کرد: آنچه که هنر هنرمند کمدی را رو می آورد، کمدی موقعیت است. در کمدی موقعیت، آن موقعیت کمدی است. هنرپیشه اگر هر کسی باشد آن لحظه خوب در می آید، ولی اگر تبحری مثل اکبر عبدی داشته باشد، صدها برابر بهتر خواهد شد. این است که حضور آقایانی مثل اکبر عبدی همیشه لازم است و جای خالیشان حس می شود. در این مدت که آقای عبدی مریض بودند و کار نمی کردند، همیشه از من سوال می شد که ایشان کجاست و چه کار می کند، مردم مرتب سراغش را می گرفتند. بنابراین امیدوارم از آقای عبدی به خوبی استفاده شود. هر چند که تجربه او در این مدت زیاد شده و دیگر دم به تله کارهای بد نخواهد داد.

اصغر هاشمی:
عبدی نقش را از آن خود می کند

اصغر هاشمی، نویسنده و کارگردان در خصوص اکبر عبدی به عنوان یک کمدین خلاق در سینمای ایران به بانی فیلم گفت: تجربه همکاری مشترک با آقای عبدی را در فیلم «در آرزوی ازدواج» داشتم. به نظر من عبدی بازیگر خوب و بااستعداد و خلاقی است و من هم از همکاری با ایشان بسیار راضی بودم. همیشه جایش درسینمای ایران خالی است و جزو آن دسته از بازیگرانی است که به سختی می توان برایش یک جایگزین در سینما پیدا کرد. او یک استعداد ذاتی دارد و نقش هایی هم که تاکنون بازی کرده واقعا تاثیرگذار بوده است. او بازی های خوبی از تیپ های مختلف از خود به جای گذاشت. برایش آرزوی سلامتی می کنم.
وی با اشاره به جایگاه اکبر عبدی در سینمای ایران، افزود: در حال حاضر او با کارهایی که از خود بر جای گذاشته، جایگاه خود را در سینمای ایران پیدا کرده است و ما انتظار خاصی از او نداریم. ایشان هم مانند اکثر کمدین ها بر اساس فیلمنامه ای که نوشته شده عمل نمی کند. فیلمنامه نویس یک تیپ و یا یک کاراکتر را خلق می کند. البته در کارهای کمدی هم خود بازیگر به آن نقش هویت می بخشد که معمولا با خود فیلمنامه متفاوت است. عبدی نیز با بازی که -با مشاوره با کارگردان و با اتفاقاتی که در صحنه می افتاد- از خود ارائه می داد را می پروراند. به طوری که شما نمی توانید همان نقش را برای بازیگر دیگر بنویسید و او هم مانند همین را بازی کند.
کارگردان فیلم سینمایی «مجردها» ادامه داد: ژانر کمدی بسیار وی‍ژه و تخصصی و مربوط به خود بازیگر است. با این حال مدیریتی از سوی کارگردان وجود دارد که شخصیتی را در موقعیتی قرار می دهد. باقی کار، توانایی های خود بازیگر است که به آن نقش جذابیت می دهد و کس دیگری نمی تواند همان کار را ارائه دهد. مثلا اگر نقش عبدی در فیلم «مادر» را به کس دیگری می دادند طبعا طور دیگری ارائه می داد. این آن شرایطی بوده که آن نقش مخصوص خود عبدی درآمده و چیزی که بوجود آمده طراحی آن کارگردان و بازیگر بوده که نتیجه نهایی آن، این شده است.
کارگردان فیلم سینمایی«مهریه بی بی» اضافه کرد: البته من همکاری زیادی با آقای عبدی نداشته ام، ولی تا جایی که او را می شناسم و کارهایش را دیده ام یک استعداد خاص و جذابیتی در درون خودش دارد که در نقش تاثیر می گذارد، آن نقش را از آن خودش می کند و به همین سادگی آن نقش به یاد ماندنی می شود.

منبع: بانی فیلم

honaraneh telegram
بارگذاری بیشتر در خبرها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *