صفحه اصلی خبرها دیوار بلند بین وضع موجود و مطلوب در سینما

دیوار بلند بین وضع موجود و مطلوب در سینما

82

 شروع دولت تدبیر و امید با گشایش خانه سینما آغاز شد. اتفاقی که به نسبت اتفاقات سال های پیشین آن روزنه ای برای بهبود احوال سینما بود. البته در این سال ها روند مدرن شدن سینماها سرعت گرفت و مجتمع های تجاری یکی پس از دیگری آمادگی خود را برای سپردن بخشی از سالن های خود به سینماها اعلام کردند. علاوه بر این؛ آمار فروش فیلم ها به نسبت سال های گذشته رشد قابل توجهی داشتند. فیلم هایی که -فارغ از محتوا- توانستند رکورد فروش تاریخ سینمای ایران را بشکنند. اما همچنان در صدور برخی مجوزهای اکران فیلم ها با مشکل رو به رو بودیم که این اواخر با حضور رضا صالحی امیری، (وزیر سابق ارشاد) دستوری برای مشخص شدن تکلیف فیلم ها صادر شد و به دنبال آن فیلم هایی که مدت ها شرایط نمایش داشتند، اما به هر دلیلی اکران نشده بودند، از محاق درآمدند. همچنین ایجاد گروه هنر و تجربه که در آغاز عملکرد مثبت وخوبی داشت، اما بعدها محمل فیلم هایی شد که مولفه های تجربه گرا بودن را نداشتند و تعریف مشخصی هم در این رابطه وجود نداشت، از جمله دیگر اقدامات در این سال ها بود. جدایی بخش ملی و بین المللی فیلم فجر و تعیین دبیر جداگانه برای هرکدام یکی دیگر از کارهایی بود که در این دوره انجام شد و در آغاز با اما و اگرهای بسیاری رو به رو و به تدریج به روال جاری در سینما تبدیل شد.
به هر حال، خواسته اغلب سینماگران به این موضوع ها محدود نمی شود و دوست دارند شرایطی برای پیشرفت این هنر فراهم شود. در گزارش شماره قبل با جمعی از سینماگران صحبت کردیم تا ارزیابی خود را نسبت به دوره ای که در آن قرار گرفتند و سپری کردند، بیان کنند و علاوه بر این؛ پیشنهادی برای بهبود شرایط نیز ارائه دهند که در این رابطه پرویز آبنار صدابردار و صداگذار با سابقه سینما در پاسخ به این پرسش به بانی فیلم گفت: در دوره آقای ایوبی انحصار شکسته شد؛ یعنی وزارت ارشاد از حالت انحصاری بیرون آمد و دگر اندیشان هم توانستند وارد عرصه مدیریتی شوند. برای پیشبرد سینما نیازمندیم که همه نوع قشری در آن حضور داشته باشند و فرهنگ را بخواهیم و مصمم باشیم کمبودهای اجتماعی که ریشه آن به فرهنگ برمی گردد، برطرف شویم. همچنین حبیب اسماعیلی تهیه کننده نیز گفت: فکر می کنم باید اعتباری به امضاهای وزارتخانه داده شود و وزیر که می آید، باید پای وزارتخانه بایستد. برای ما شرایط خیلی بد نبوده، اما مشکلات همیشگی را داشتیم و برطرف نشده است.
حسن برزیده کارگردان نیز در این رابطه بیان کرد: به مسئولان پیشنهاد کردم اتاق فکر داشته باشند و از اهالی سینما استفاده و با آن ها مشورت کنند. گاهی ممکن است مشورت ها غلط باشد، اما به هرحال قابل بررسی است و می تواند به آن ها کمک کند تا گزینه های غلط را شناسایی کنند. در ادامه، صحبت های بخشی دیگر از هنرمندان و سینماگران را که هرکدام از زاویه ای به این موضوع نگاه کردند، از نظر می گذرانید:

علیرضا رئیسیان:‌
بین وضع موجود و مطلوب از دیدگاه ما فاصله وجود دارد

علیرضا رئیسیان در پاسخ به این پرسش که شما چه نوع ارزیابی از وضعیت فرهنگ و سینما و تغییر وزیران ارشاد دارید، به بانی فیلم گفت: آمدن آقای صالحی امیری همان قدر غیرمنتظره بود که رفتنش؛ یعنی واقعاً برای ما مکشوف نشد چه شد ایشان آمدند و چه شد که رفتند. اما به هر حال ایشان با تعجیل غیرضروری در برداشتن رئیس سازمان سینمایی و باقی مدیران دوره آقای جنتی همچنان سر جای خود ماندند. به هر حال این جزو پرسش هایی است که هیچ پاسخ روشنی برایش وجود نداشت و معلوممان نشد چرا در این چند ماه این اتفاقات افتاد. سوابق آقای صالحی که جدید آمدند، نشان می دهد در حوزه اندیشه صاحبنظر هستند. او هوشمندی خاصی هم در مصاحبه خود داشت و یک ماه فرصت خواست تا زیرمجموعه را بررسی کرده و بعد به سوالات پاسخ دهند. او همچنین تاکنون از شاخه های هنری خاص در وزارت ارشاد مانند سینما، تئاتر، موسیقی و تجسمی دور بود. به عبارتی علاقه مند بود، اما چندان درگیر امور نبود.
رئیسیان در رابطه با اینکه چه راهکار یا پیشنهادی در حوزه سینما دارید، عنوان کرد: در بیانیه شماره ۸ شورای راهبردی، چکیده نظرات همه اعضا وجود دارد و روشن است که فاصله زیادی بین وضع موجود و مطلوب از دیدگاه ما وجود دارد و پر کردن این فاصله با این رویکرد و مدیران فعلی تقریباً غیرممکن است.
این کارگردان در پاسخ به اینکه آیا امکان داشتن استراتژی برای فرهنگ و سینما با توجه به وضع موجود وجود دارد، خاطرنشان کرد: امکان داشتن استراتژی وجود دارد، اما مشکل اینجاست که ذکر می کنند دولت ها باید برنامه ها را تدوین کنند و این جدا از دیدگاه ها و نظرات نخبگان هر رشته ای است. مشکل اصلی اینجاست که هر برنامه ای هم در اتاق های مدیران تدوین شود، صرفاً در جهت مأموریت های خود و دولت خواهد بود و برای پیشبرد کار هنری یا آن مبحث فرهنگی نیست. این خیلی اهمیت دارد که حلقه مفقود تمام دولت های بعد از انقلاب، همین بخش است که هیچ نوع نظرسنجی از نخبگان یا مشارکت آنها در کارها و تصمیم گیری ها وجود ندارد و یک چرخه محدودی ایجاد شده است. این مانند بازی فوتبال است که جای دفاع با هافبک و هافبک با حمله عوض می شود، اما تیم همچنان می بازد و مشخص است که ریشه در جای دیگری دارد.
وی در پاسخ به این پرسش که این چند سال گذشته را چطور می بینید، توضیح داد: به نظرم رو به جلو و توسعه نبوده است؛ چون برنامه توسعه ای باید خیلی جامع تر و محکمتر باشد. در حقیقت اتفاقات به صورت روزمره بوده است و تعداد بینندگان در دو سال اخیر زیاد شده، اما این مختص فیلم ها و سینما نیست، بلکه در تمام حوزه های هنری و تجسمی، رشد مخاطب وجود دارد و ارتباطی به برنامه ها ندارد و هیچ جا برنامه جدی برای رونق بخش هنری نمی بینیم.

ستار اورکی:
وزیر باید هنرمند تحصیلکرده باشد

ستار اورکی آهنگساز فیلم هایی نظیر «فروشنده» در پاسخ به این پرسش بانی فیلم که چه ارزیابی از وضعیت فرهنگ و سینما در این مدت دارید و چه پیشنهاد و راهکاری برای بهبود شرایط به نظرتان می رسد، به بانی فیلم گفت: این چهارسالی که گذشت، چیزی برایم به عینه مشهود نبود. صحبت هایی در این رابطه گفته شد که کنسرت ها باید برگزار شوند و موسیقی نیز باید گسترده تر شود و فعالان حوزه موسیقی آزادانه تر به امور مربوط به خودشان بپردازند، اما به این دلیل که اتفاق نظر در صحبت هایمان نداریم و از هر طرف دستورالعمل با یک مدیریت خاص می آید، شرایط مناسبی وجود ندارد.
اورکی ادامه داد: من این چند دستگی را چندان برای اهالی موسیقی مناسب نمی بینم. کسانی که باید در این سال ها به کار مشغول می شدند و شاخص هستند، در انزوا قرار گرفتند و موقعیت مناسبی برایشان فراهم نشده است.
آهنگساز فیلم «فصل نرگس» خاطرنشان کرد: فکر می کنم باید تدبیری اندیشیده شود تا در این حوزه بچه هایی که با سواد هستند، کار هنری خود را ادامه دهند و فکر می کنم اگر روند فعلی به همین شکل ادامه پیدا کند، شاهد چندان اتفاقات خوشایندی نخواهیم بود.
وی در پاسخ به این پرسش که چه پیشنهادی در این رابطه دارید، بیان کرد: باید بستری فراهم و گروه های مختلفی با بودجه های کافی تشکیل شود تا بتوانند افرادی که در زمینه موسیقی صلاحیت دارند، دعوت کنند و این امور را با برنامه ریزی به دست بگیرند. این کار گسترده ای است و مربوط به یکسال و دوسال نیست و باید به دست اهل آن سپرده شود. متأسفانه در چند سال گذشته ما شاهد این اتفاقات نبودیم. در حقیقت کسانی موسیقی را اداره می کنند که می توانند مدیرانی باشند تا در هر جای دیگر خدمت کنند. افرادی که موسیقی را هدایت می کنند، از اهالی موسیقی نیستند و این جای تأسف دارد.
وی درباره انتخاب وزیر جدید خاطرنشان کرد: فکر می کنم اگر من باشم، وزیر ارشاد را کسی انتخاب می کنم که هنرمند تحصیلکرده باشد. چرا باید وزیر ارشادی داشته باشیم که اهل ذوق هنری نباشد و چارت هنری را نشناسد. به نظرم این شاید اتفاق خوبی باشد و در دوره های بعدی هنرمندی باشد که مورد قبول جمع زیادی از هنرمندان باشد.

رضا مقصودی:‌
دولت باید به ممیزی ها و ممانعت ها فکر کند

رضا مقصودی نویسنده و فیلمنامه نویس «لیلی با من است» و «مهر مادری» در پاسخ به این پرسش بانی فیلم که چه ارزیابی ای از وضعیت فرهنگ و سینما در این مدت دارید و چه پیشنهاد و راهکاری برای بهبود شرایط به نظرتان می رسد، به بانی فیلم گفت: اگر بخواهیم وضعیت چهارسال گذشته را با قبل از این دوره مقایسه کنیم، اتفاقات خوبی افتاده و به هرحال خانه سینما تا آستانه تعطیل شدن پیش رفت، اما با استقرار دولت جدید باز شد که مایه خوشحالی و خرسندی است. اگر بخواهیم وضعیت فعلی را با شرایط معقولی مقایسه کنیم، فکر می کنم با قبل از دوره آقای احمدی نژاد نیز فاصله داریم؛ یعنی اتفاقاتی که افتاد نسبت به دوره آقای احمدی نژاد خیلی بهتر است، اما بسیاری اتفاقات خوب باید می افتاد اما نیفتاد؛ مضاف بر اینکه اتفاقات بدی نیز افتاد. دست درازی نهادهای غیردولتی به سینما، ممانعت ها و ممیزی های شدیدی که به وجود آمد و توقیف هایی که شاهد آن بودیم، فقدان توانایی نهادهای قانونی در اعمال قانون و نبود حمایت از هنرمندان و مصوبه های خودشان از جمله مواردی است که می توانیم به آن ها اشاره کنیم. این ها جزو معضلاتی است که ادامه دار است و امیدواریم دولت جدید به آن فکر کند.
مقصودی با اشاره به وضعیت حوزه فیلمنامه در این چهارسال عنوان کرد: بخشی از موضوع فیلمنامه نویسی به دولت باز نمی گردد، اما بخشی که به دولت برمی گردد، مربوط به نبود ضابطه های درست ممیزی می شود و این از ده ها سال پیش به این طرف ادامه داشته است. در حقیقت ممیزی ها هیچ ضابطه و قائده ای نداشتند و همین طور اعمال می شود و در بررسی فیلم ها این نوع ممیزی ها هنوز وجود دارد و هیچ جا پاسخگو نیست و حساب و کتاب درستی هم ندارد. این بخشی از مشکلات ما در زمینه سینماست. به اندازه ای قول دادند و به آن عمل نکردند که ما ناباورانه به همه چیز نگاه می کنیم.
فیلمنامه نویس «لیلی با من است» در پاسخ به این پرسش که چه راهکار یا پیشنهادی در این رابطه دارید، توضیح داد: سال ها می گذرد و هر از گاهی به هنرمندان و بازیگران زنگ می زنند و آنان را کنار یکدیگر جمع می کنند و می گویند مشکلات خود را بگویید؛ ما هم می گوییم، اما اتفاقی نمی افتد. اگر بخواهیم پیشنهاد بدهیم، پیشنهاد ندهیم، بهتر است؛ چون اگر آقایان واقعا اهل شنیدن باشند، کافی است به صحبت های قبلی رجوع کنند و کمی ایستادگی و استحکام رأی یاد بگیرند و قدری برای آرا و امضاهای خود احترام قائل شوند و ممانعت هایی که اتفاق می افتد را سامان دهند.

منبع: بانی فیلم

بارگذاری بیشتر در خبرها
avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  اشتراک در  
اطلاع از