صفحه اصلی خبرها صرف «هنر و تجربه» برای تبدیل شدن به سینمای بدنه!

صرف «هنر و تجربه» برای تبدیل شدن به سینمای بدنه!

هنر و تجربه

مخالفت با «هنر و تجربه» درست از همان روزهایی علنی شد که سانس‌ های محدود این گروه سینمایی در اختیار فیلم‌ های اکران آزاد قرار گرفت؛ همان‌ فیلم ‌هایی که به قدر متناسب در تهران و دیگر شهرهای ایران سالن برای نمایش داشتند و حالا ظرفیت محدود هنر و تجربه هم به امکانات اکران‌ شان اضافه شده بود. نمی دانیم وقتی گروه «هنر و تجربه» راه اندازی می شد، چه دورنمایی از آن وجود داشته،اما اگر تمام انتظارها از آن همین چیزی بوده که الان شاهدش هستیم، شاید بهتر باشد جای هیچ بحثی باقی نماند!


به گزارش هنرانه ، هنر و تجربه راه اندازی شد تا محلی باشد برای نمایش فیلم هایی که مخاطب خاص دارند. این دسته فیلم ها به دلیل تماشاگران محدود و خاصی که دارند، باب طبع سینماداران نیستند، چرا که معتقدند فروش آنها پایین است و رونق را از سالن های شان می برد.
وقتی گروه سینمایی «هنر و تجربه» آغاز به کار کرد، دسترسی به سانس فیلم ها کار چندان سختی نبود. نمایش فیلم ها تک سانس نبود و ساعت های متنوعی برای نمایش آنها اختصاص داشت. به مرور سینماهای نمایش دهنده فیلم های گروه «هنر و تجربه» کاهش یافت و گاه باید برای تماشای فیلم مورد علاقه در این گروه جدول اکران سینماها را زیر و رو کنید و دست آخر خوش شانس باشید که فیلم آنقدری بلیت فروخته باشد تا روی پرده برود.
با این حال و به رغم نمایش برخی فیلمهای ضعیف در این گروه سینمایی،همچنان باید گفت که حفظ هنر و تجربه برای سرپا نگه داشتن سینمای مستقل و فیلمهای خارج از گردونه سینمای بدنه ضروری و لازم است.در واقع اگر اهالی سینما از مدیران تا سینماداران همکاری شایسته را با فیلمهای این گروه و معرفی بهتر آنها داشته باشند، چه بسا از جمع فیلمسازان اغلب مستعد این حوزه چهره های شاخصی برخیزند.
با این حال در یکی – دو سال اخیر شاید هنر و تجربه تا حدودی از اهداف خود دور ماند و تلاش متولیانش برای بقا با توسل به برخی منابع مالی،از کیفیت فیلمهای اکران شده کاست.اخیرا در رسانه ها خبری غیر رسمی ازکناره گیری امیرحسین علم الهدی مدیر گروه هنر و تجربه از سمت خود منتشر شد.دو هفته پیش نیز علم الهدی در نامه ای خطاب به کارگروه صنفی اکران،درخواست اکران فیلم «عصبانی نیستم» را در سینماهای کم تعداد هنر وتجربه مطرح کرد.این در حالی بود که «عصبانی نیستم» در گروه سینمایی ایران روی پرده رفته و اصولا طبق مصوبه سال گذشته شورای صنفی نمایش،اکران فیلمهای دارای سرگروه در سینماهای هنر و تجربه ممنوع است.درخواستی که هرچند جزییات بیشتری از آن رسانه ای نشد و گویا بیشتر در جهت درآمدزایی برای این گروه کم بضاعت مطرح شده بود،اما از سوی کارگروه صنفی اکران رد شد.
مجموع این اتفاقات موجب شد تا بانی فیلم برای ارزیابی اوضاع کنونی گروه هنر و تجربه به سراغ فیلمسازانی برود که فیلمهایشان در این گروه اکران شده یا روی پرده رفته است و از آنان جویا شود که مشروح گزارش حاضر در ادامه می آید.
***
حسین کندری:
هنر و تجربه متأسفانه کیفیت را قربانی کمیت می کند

حسین کندری اعتقاد دارد: گروه هنر و تجربه متأسفانه کیفیت را قربانی کمیت می کند.
کارگردان «اینجا کسی نمی میرد» درباره ارزیابی عملکرد امیرحسین علم الهدی (مدیر گروه هنر و تجربه) به بانی فیلم، می گوید: او جزو مدیرانی بودند که برنامه مشخصی داشت و سعی کرد تمام برنامه هایش را اجرایی کند.او طبیعتاً مثل هر مدیری خطاهایی در کار مدیریتش داشت، ولی خب پای صحبت هایش ایستاد و احیاناً کمتر به فضاهای حاکم بر سینما باج داد و این برایش خیلی قابل تأیید است.با این حال وی در مورد مسائل دیگری یک سری نقاط هم ضعف داشت.
کارگردان «شنل» در پاسخ به اینکه وقتی فیلمی سرگروه دارد، چه نیازی به اکران آن در گروه هنر و تجربه است، گفت: در دوره ای که فیلم خودم در گروه هنر و تجربه اکران شد، با چنین مشکلاتی روبه رو بودیم. آن موقع هم با آقای علم الهدی درباره این موضوع بحث داشتم. دوره ای که علم الهدی پیشنهاد اکران «عصبانی نیستم» را داد، این فیلم مشکلات اکران داشت. تا جایی که در جریانم،در آن مقطع بشدت در تلاش بودند مشکلات فیلم «عصبانی نیستم» را حل و فصل کنند. در دوره ای وقتی «لانتوری» (رضا درمیشیان) مجوز اکران گرفت، همزمان در هنر و تجربه هم امکان اکران پیدا کرد که من نسبت به آن انتقاد کردم که این فیلم ها وقتی در گروه اکران آزاد ظرفیت سالن دارند، چرا باید چنین اتفاقی بیفتد، ولی آقای علم الهدی نظر خودش را داشت، اما استدلالهایش دست کم مورد تأیید من نبود. طی دوره ای این گروه با اکران فیلم ها درخشش ابتدایی داشت، اما مدتی بعد دچار رکود شد. بعید نیست چنین پیشنهادی مطرح شده باشد که فیلم های قابل توجهی اکران شوند تا تماشاگر را به سالن هنر و تجربه بیاورند. البته در دورانی نقدهایی شکل گرفت مبنی بر اینکه چرا این همه سوبسید برای این دست فیلم ها؟! فکر می کنم این پیشنهاد از سوی هنر و تجربه باشد، شایدم اشتباه می کنم و اطلاع دقیقی ندارم.
او ادامه داد:البته باید به هنر و تجربه هم حق داد که بخواهد با این کار تماشاگران زیادی داشته باشد.از سوی دیگر فیلمسازانی که فیلم هایی برای هنر و تجربه تولید می کنند،حق دارند این اعتراض را داشته باشند، چرا که حقشان گرفته می شود و به فیلم هایی به طور مثال «فروشنده» اصغر فرهادی داده می شود که امکان اکران در همه جای دنیا را دارد.
وی در خصوص میزان رضایتش از اکران فیلم هایش در این گروه گفت: ببینید احترامی که هنر و تجربه برای فیلم ها می گذارد، جذاب و دلنشین است. نقدی که به هنر و تجربه دارم این است که متأسفانه کیفیت را قربانی کمیت می کند. سالیانه تعداد فیلم های کمی با محدودیت سالن ها در این گروه اکران می شوند و این به فیلم ها آسیب می رساند. مثلاً اگر به جای ۵۰ فیلم در سال ۳۰ فیلم در این گروه اکران شود، لطف بزرگی به فیلم ها می شود. الان هفته ای یک فیلم اضافه می کنیم که ۳ تا سالن یا ۵ تا سالن دارد، اصلاً برنامه ریزی مناسب در تقسیم سانس ها وجود ندارد و آسیب می زند.مطمئناً اگر به این قسمت توجه بیشتری کنند،حداقل خروجی بهتری برای سینمای ایران خواهد داشت.
***
علی محمد قاسمی:
تمایل نداشتم فیلم هایم را در هنر و تجربه اکران کنم

علی محمد قاسمی معتقد است: فیلم های «عصبانی نیستم»، «فروشنده» و… متعلق به یک فضای دیگری از سینماست و نیازی به اکران در هنر و تجربه ندارند.
کارگردان «سگ و دیوانه عاشق» در پاسخ به اینکه وقتی فیلم های سرگروه اکران شده اند،چه نیازی به گروه هنر و تجربه دارند، به بانی فیلم گفت: نمایش فیلم هایی که به این گروه مربوط نمی شود، یکی از اشتباهات هنر و تجربه است.واقعا چه لزومی دارد فیلم هایی که به اندازه کافی سالن و سانس دارند،از هنر و تجربه هم سهم خواهی کنند. این به نظرم کاملا اشتباه است و با هیچ منطقی سازگار نیست. مثلاً فیلم های «عصبانی نیستم»، «فروشنده» و… متعلق به فضای دیگری از سینماست. در واقع بر همین اساس من از بخش هایی از عملکرد گروه هنر و تجربه راضی نبودم.
کارگردان «سگ و دیوانه عاشق» در پایان اظهار داشت: سه فیلمی که ساخته ام به نام های «یادداشت بر زمین»، «سگ و دیوانه عاشق» و یک فیلم دیگر به خاطر نوع عملکردشان تمایل نداشتم در گروه هنر و تجربه اکران شوند.با این حال در کل به این حرکت خیلی امیدوار بودم و شاید در یک فرصت مناسب فیلم هایم را اکران کنم.
***
کریم لک زاده:
مدیران هنر و تجربه شیفتگی و علاقه خاصی به سینمای بدنه دارند!

کریم لک زاده معتقد است: مدیر گروه هنر و تجربه و شورای سیاستگذاری، شیفتگی و علاقه خاصی به سینمای بدنه دارند.
کارگردان «قیچی» درباره ارزیابی عملکرد امیرحسین علم الهدی (مدیر گروه هنر و تجربه) به بانی فیلم، گفت: به نظرم آقای علم الهدی باید برای شرایط اکران بهتر فیلم هایاین گروه هنر و تجربه فکری می کرد یا در صورتی که می دید از توانش خارج است،زودتر از مدیریت کنار می رفت. من چون نمی دانم چه کسی قرار است جایگزین او شود و اصولا به چه علتی کنار رفته،نمی توانم نظر دقیقی بدهم. با این حال باید بگویم هنر و تجربه با اهداف سینمای مستقل و سینمایی که قابلیت اکران را ندارد، پایه گذاری شد. سینمایی که مخاطبان فرهیخته دارد، جایگاهش در گروه هنر و تجربه است، ولی در واقع امروز می بینیم از آن اهدافش فاصله گرفت.
او ادامه داد:زمانی طی نامه ای برای آقای علم الهدی نوشتم روزی تاریخ، اشتباهاتی که داشته اید را قضاوت خواهد کرد.هرچند معتقدم تحولات بزرگ در سیستم کنونی امکانپذیر نیست،اما از عملکرد مدیریت وی ناراضی ام.
کارگردان «کله سرخ» در پاسخ به اینکه وقتی فیلم هایی سرگروه دارند، چه نیازی به اکران آنها در گروه هنر و تجربه هست نیز گفت: یک فیلم مثل «عصبانی نیستم» فیلمسازش دارای نام و آوازه است و تهیه کننده دارد و در جذب سرمایه کمتر به مشکل برمی خورد. فیلم در ادامه دچار مشکلاتی شد که نشان می داد دغدغه اصلی سازندگانش دیگر تماشاگر نبود. هنر و تجربه با این کار می خواست دردی از فیلمسازان مهجوری که به دلیل زیبایی شناسی فیلمشان باب طبع تماشاگران عام نیست و دغدغه اقتصادی و تجاری متفاوتی نسبت به سینمای بدنه دارند را دوا کند. این فیلم پتانسیل پربیننده شدن و دارای سوپراستار است و تمام شرایط یک فیلم سرگروه را دارد، اما برای اکران با مشکلاتی روبه رو شد.با این وصف وظیفه هنر و تجربه نیست که مشکل این فیلم را حل کند.هنر وتجربه بیاد به فکر مشکل فیلم های آرتیستیک باشد که در دوره رواج و اقبال کمدی های سخیف در سینمای ما،برای تماشاگران فرهیخته ساخته شده اند.سینما به جای اینکه بیاید ناجی سهم انسانها باشد سهم خودش را به اندازه مردم عوام الناس پایین می آورد. هنر و تجربه باید منجی این سینماها باشد، نه اینکه به مشکلات این دست فیلم ها بپردازد.
وی ادامه داد: مشکل هنر و تجربه این نیست. طی گفت و گوهایی با آقای علم الهدی تاکید کردم شما با مسوولان زیادی در ارتباط هستید، اما من با فیلمسازان در ارتباطم و می دانم همه فیلمسازان جوان به هنر و تجربه بدبین هستند، چون سینمای مستقل زیرزمینی را خنثی می کند. خودم در کورش فیلمم اکران شده و دلم خوش بود که در چنین سینمایی اکران دارم. مثلاً ۱۰۰ تا اکران داشتم ۳۰ تا در کورش و چارسو کنسل شده و در شهرستان ها هم این اتفاق برای فیلمم رخ داد، ولی از این موضوع بی اطلاع بودم. هنر و تجربه یکی از سیاست های اشتباهش این است که اولویت را به فیلم های پرمخاطب می دهد. مگر هنر و تجربه برای فیلم های پرمخاطب هست؟! این اصالت را باز این گروه به فیلم های پرمخاطب می دهد. باید دید مشکل از کجاست. به عنوان یک فیلمساز که هیچ ارگانی از من حمایت نکرده و دو فیلم بلند و یک فیلم کوتاه در این گروه اکران کردم،با آنکه توقع زیادی هم از این گروه و متولیانش نداشتم،اما از آن ناراضی ام. حمایتی از من که نشده هیچ، دچار مشکلاتی هم شدم. مدیران این گروه چند اشتباه در جشنواره فجر انجام دادند. مشکل اساسی ام با این گروه در این بود که هم برخی اعضای شورای سیاستگذاری مثل آقای هوشنگ گلمکانی و خود علم الهدی شیفتگی و علاقه زیادی به سینمای بدنه دارند. این واقعیت را باید بپذیرند که نمی توانند این شیفتگی و دلباختگی شان را کم کنند. چنین برخوردی موجب ایجاد این شبهه می شود که متولیان هنر وتجربه آنرا بخشی از سینمای بدنه و یا زیرمجموعه اش می دانند.با چنین طرز فکری تا وقتی که فیلم های هنر و تجربه را به شکل یک نهال متفاوت نوپا به رسمیت نشناسند، همیشه زیرمجموعه سینمای بدنه هستند. مثلاً خرسندند که ۸ درصد از فروش «ایستاده در غبار» در هنر و تجربه بود یا مترصد آن بودند تا «عصبانی نیستم» با پروانه سینمایی را در این گروه اکران کنند.ظاهرا امروز دغدغه و وظیفه این گروه فراموش شده است. من با سیستم قبلی مشکل دارم و مخالف بودم اما همین اندازه هم بدبین ام به تحولاتی که قرار است صورت بگیرد. امیدوارم مدیر جدیدی که منصوب می شود، تصمیم درستی بگیرد.

بارگذاری بیشتر در خبرها

پاسخ دهید

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  اشتراک در  
اطلاع از