صفحه اصلی خبرها احمدرضا معتمدی: اجازه جولان به کسانی ندهیم که می خواهند سینما مبتذل بماند

احمدرضا معتمدی: اجازه جولان به کسانی ندهیم که می خواهند سینما مبتذل بماند

احمدرضا معتمدی

احمدرضا معتمدی امسال به دلیل حضور فیلمم (سوتفاهم) در جشنواره فجر، فرصت نکردم تمام فیلم ها را ببینم تا جمع بندی در خصوص آثاری که در سال جاری در سینمای ایران ساخته شده است، داشته باشم، اما کماکان گله مندی هایی در این زمینه وجود دارد و آن رواج نوعی از کمدی های سخیف است که بخشی از سینمای ایران را فرا گرفته است. در حقیقت نوعی از سینمای اجتماعی رواج یافته که خود را مقید می داند به جای اینکه توانمندی زبان سینما را در سینما نشان دهد، مرتب زبان را به جانب واقعیت ارجاع می دهد و این زبان سینما را تقلیل می دهد. این گله مندی ها تا حدودی نگران کننده است و امیدوارم آثار هنری خوب هم ساخته شده باشد.


به گزارش هنرانه ,البته تا یادم نرفته،همین جا تعجب خودم را نسبت به اینکه هیچگاه سعی نکردم این دو نوع سینما را در کارهایم پیگیری کنم و همیشه خودم را متعلق به اندیشه ای دانستم که به زبان سینما نزدیک باشد، ابراز می کنم. همیشه تلاش کردم زبان سینما را توسعه بدهم، اما بی مهری هایی از جانب همه می بینیم و در این شرایط می توانم مقایسه ای در خصوص برخورد با مجموعه آثار و کار خودم داشته باشم. امیدوارم کارهای بهتری در سال آینده انجام شود و کسانی که می خواهند آثار را بررسی کنند، مطالعه بیشتری داشته باشند و این به عهده مطبوعات و رسانه های ارتباط جمعی است که این ملاحظات را یادآوری کنند.
به طور دائم گله مندیم که چرا آقای بیضایی یا تقوایی فیلم نمی سازد، اما ما در حال از بین بردن زمینه های این نوع فیلمسازی هستیم و این در متن نقدهای ما مشاهده می شود؛ یعنی بیش از اینکه فیلمسازان این امکان را از بین ببرند، فرصت سوزی در نقادی آثار صورت می گیرد.
شاید بعد از سی و چندسال حضور در سینمای ایران این تعجب اشتباه باشد، چون این روندی است که سینمای ما را از نقطه عکس صعودی به یک دامنه نزولی کشاند و همه گلایه می کنند، اما هیچکس به کار خودش نگاه نمی کند. حتی نمی آییم از کسانی که چندسال برای ساخت یک فیلم تلاش می کنند، تشکر کنیم که برای سینما و زبان آن احترام قائل شده اند. حالا می گویند بلد نیستی. بعد از سی و پنج سال تحقیق و تدریس، ما هم مطالعه می کنیم و فیلم می بینیم و آموزش می دهیم و نیازی نیست کسی الفبای سینما را به ما یاد بدهد و طوری صحبت می کنند که انگار آموزگاران ابتدایی سینما هستند و ما هم پیش دبستانی هستیم.
ما که باید برای ساخت هر فیلمی چهار یا پنج سال دوندگی کنیم و مراحلی را بگذرانیم و اگر یکی پیدا شود دست نوازشی به سر ما بکشد و بودجه ای در اختیارمان بگذارد، با این برخورد مواجه می شویم که چرا به من بودجه داده اند؟… تصور می کنند ما از پشت کوه آمدیم و انگار نه انگار که ۶۰ سال از عمر ما گذشته و حداقل ۴۰ سال در حوزه تحقیق و مطالعات سینمایی بوده است. اگر امکان برای ما فراهم شود، تولید می کنیم و بنا هم نداریم که به این صحبت ها توجه کنیم، چون تعریف اثر هنری این است که در زمان خودش نمی گنجد و به دلیل اینکه می خواهیم اثر هنری تولید کنیم، قطعا آینده را نشانه گرفتیم. نباید اجازه دهیم کسانی که می خواهند این سینما مبتذل بماند، جولان بدهند. اصلا جولان بدهند و این مجالی است که خداوند به آن ها می دهند و خداوند همیشه به منکران فرصت می دهد!

اخیرا هفتمین دوره کتاب سال سینما برگزار شد و عده ای از کارشناسان کتاب هایی را انتخاب کردند که حتما خواندنی هستند.علاقه مندان به کتاب می توانند برای بخشی از اوقات فراغتشان در نوروز کتاب خودم یعنی «فلسفه فیلم» را از پاساژ اندیشه رو به روی دانشگاه تهران تهیه کنند که نظریه های فیلم را در این کتاب بررسی شده اند و بسیار از لحاظ آکادمیک و بالابردن مفاهمه با زبان سینما کمک می کند. ما نظریه ها را نمی شناسیم و در حوزه فلسفه فیلم وارد نقد و بررسی ها شدم و این نظریه ها را به منابع فرهنگی غنی خودمان از جمله فارابی و علامه طباطبایی ارجاع دادم. توصیه دیگرم دیدن فیلم خوب است که آن هم نوعی کتاب بصری است که با ما صحبت می کند. فیلم «تونی اردمن» را توصیه می کنم ببینید.

بانی فیلم

بارگذاری بیشتر در خبرها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *