صفحه اصلی خبرها مصاحبه با آیدا پناهنده

مصاحبه با آیدا پناهنده

 

بخش نگاه نو- «ناهید»، مصاحبه ای با آیدا پناهنده کارگردان فیلم


 

سریره طاهرافشار: مصاحبه آیدا پناهنده خالق «ناهید» در جشنواره بین المللی فیلم کن

 

سینمای ایران راهی برای نسل جدید از فیلمسازان همانند آیدا پناهنده بازکرده است. بعد از ده سال کار در تلویزیون، ساخت فیلم های کوتاه و مستندها، این کارگردان جوان اولین فیلم بلند خود را با نام «ناهید» ساخته است. فیلمی درباره یک مادر مجرد که با افکار قدیمی جامعه مبارزه می کند تا بتواند دوباره عشق را پذیرا باشد.

– چطور ساخت این فیلم را شروع کردید؟

برای سالها، هر وقت بهمراه دستیار فیلمنامه نویسم، ارسلان امیری شروع به نوشتن یک فیلمنامه می کردیم، یک زن جوان به ذهنمان می آمد با سرکشیهایش، پسر بی انظباتش که مجبورمان می کرد او را در داستان هایمان بگنجانیم. داستان هیچ وقت آنطور که ما انتظار داشتیم پیش نمی رفت، برای همین به حال خودش ولش کردیم. بالاخره، به یک داستانی درباره این زن رسیدیم. هر دو ما  بدون حضور پدر بزرگ شده بودیم. ما شاهد درگیریهای مادرهایمان برای اثبات خودشان و استقلالشان در جامعه سنتی ایرانی بودیم.

– می توانید بگویید چطور کار کردید؟ داستان را نوشته و آماده  سر صحنه  داشتید؟

به محض شروع به نوشتن فیلمنامه، می دونستم بهترین زمان تعریف داستانم پاییز است،  همانطور که هوای ابری و خاکستری بر سر شهر است و بازتاب خوبی از حس درونی قهرمان من و دیگر کاراکترها است، و همچنین یک غنی سازی بصری به فیلمم می دهد. باید مراقب رنگهای لباس بازیگرانم می بودم، و از رنگهای سرد یا خنثی  استفاده می کردم تا بر اثر رنگ قرمز که عنصری نمادینی است، تاکید کنم.

– کمی درباره بازیگرانتان برایمان بگویید؟

ساره بیات (ناهید) یک هنرپیشه فوق العاده است که بخوبی از نقش اش در فیلم «جدایی نادر از سیمین» می توانیم متوجه شویم. به هیچ وجه نمی خواستم که ساره شبیه زن مظلوم در فیلم «جدایی» باشد، مدام می گفتم “تو باید شبیه گرگ ماده باشی، برو دنبالش”.  ساره بازیگری حساسی است که احساسات مختلف را بدون کلامی ایفا می کند.

پژمان بازغی (مسعود) یک بازیگر بالغ و باتجربه است. در حین فیلمبرداری، احساس حسادت ام را نسبت به هوش و نبوغ او حس کردم. او پیشنهادها و ایده های من را به سرعت می گرفت و بلافاصله نسبت به آنها جواب می داد. ارتباط احساسی که او نسبت به بازیگران دیگر داشت بسیار خوب بود.

 

– دید شما نسبت به صنعت فیلمسازی کشورتان چیست؟

درمیان کشورهای خاورمیانه، ایران تنها کشوری است که سینما به جهان صادر می کند. کیارستمی، فرهادی، بنی اعتماد و خیلی های دیگر، نقش بسیار بزرگی برای گسترش فرهنگ ما در سطح جهانی دارا هستند. ما همانند اروپایی ها و آمریکایی ها به آسانی  قادر به ساخت فیلم نیستیم، چون بودجه آن ها را نداریم. دستانمان برای نشان دادن رویاهایمان بسته است.

– از چه منابع هنری در به تصویر کشیدن کارتان الهام می گیرید؟

در تمام فیلم هایی که ساختم، بزرگترین منبع الهامم خود زندگی بود. چیزهای دیگری هم بوده که بدون آنها زندگی من معنی نداشته مثل: ادبیات. من فیلمهای تارکوسکی، برگمن، کیارستمی، عیاری، اوزو، میزوگوچی، کوروساوا، بیلی وایلدر، جین کمپون، کوبریک و کاپولا را چندین مرتبه نگاه کردم. 

– درباره پروژه ی بعدیتان بگویید؟

فیلمنامه ای که الان روش کار می کنم درباره عشق، دو زن از دو نسل متفاوت است که یکی برای منفعت دیگری قربانی می شود. بیشتر از نوع فیلم های روانشناسی است تا اجتماعی.

منبع : سینما نگار

بارگذاری بیشتر در خبرها

پاسخ دهید

avatar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  اشتراک در  
اطلاع از